DE MYTHE VAN DE PHILIPS BATTERIJ

Inleiding

Eind vorig jaar (1997) kwam Philips met een nieuwe batterij op de markt, de zgn. PowerLife. Deze zou door TNO getest zijn en twee maal zoveel energie kunnen leveren als de oude Alkaline batterij. Het gaat hier om de types LR6 1.5V AA

Wantrouwend als ik ben spoedde ik me op mijn fiets naar een elektriciteits winkel en kocht van beide typen een pakje à 4 stuks. Het prijsverschil loog er niet om, fl. 8.50 voor het oude type en fl. 12.50 voor de PowerLife's. Maar goed, als laatstgenoemden 2 x zoveel kunnen leveren is dat nog goedkoop nietwaar? Thuisgekomen uit beide pakjes er een uitgeplukt en op de weegschaal gelegd. Het gewicht was gelijk, volgens mijn weegschaal 23 gram. Vervolgens een stroombron in elkaar geknutseld (100 mA) om de batterijen mee te ontladen. Ik ben in het plezierige bezit van een 2 kanaals ADC kaart, helaas maar 8 bits, in mijn computer zodat het handmatig meten me bespaard blijft. Ongelukkigerwijs staat op de batterijen niet vermeld, zoals bij NiCad's, hoeveel capaciteit de batterijen bezitten, maar 100 mA leek me een aardige waarde. Alles aangesloten en meten maar. Zoals ik al vermoedde, liepen de twee belastingskrommen zo goed als over elkaar heen en na zo'n 20 uur waren beide batterijen leeg. Zie onderstaande grafiek. Hoezo 2 x zoveel energie uit de nieuwe batterij?


Ervaring met TNO
Goede raad is duur! Had ik niet goed gemeten? Leek me met mijn meetervaring niet waarschijnlijk, maar je weet maar nooit. Dus, alle meetgegevens opgestuurd naar TNO met de vraag waarom ik tot andere resultaten kwam als zij. Een tijdje hoorde ik niets, maar opeens kwam er een telefoontje met de mededeling dat ik de batterijen oneigenlijk belast had. Ik had geen continue belasting op mogen leggen, maar een kortstondige en daarna de batterij een tijdje tot rust moeten laten komen. Op mijn verweer dat in de reclamespots ook de batterijen continue belast werden, kreeg ik te horen dat ik daarin wel gelijk had maar dit niet de juiste manier was om batterijen te testen. Op mijn vraag aan welke tijden ik dan moest denken werd er aan de andere kant van de lijn schamper gelachen en gezegd, Ja daaag, we vertellen onze meetmethoden niet. Uiterst kinderachtig, zou je niet verwachten van een dergelijk instituut. Wat de persoon er wel mee bereikte was dat ik steeds meer ging geloven dat hun bewering over 2 x zoveel energie dubieus was. Na enig speurwerk, per slot van rekening heb ik niet voor niets vroeger bij Philips gewerkt, kwam ik er achter dat een goede methode was de batterij gedurende 4 uur te belasten en daarna 20 uur tot rust te laten komen. Dit proces te herhalen totdat de batterijspanning tot 0.75 Volt gedaald was. Met dit gegeven konden we weer aan de slag. Een timer gebouwd die na starten gedurende 4 uur de stroombronnen ingeschakeld hield en trouw elke morgen om 8 uur 's morgens gestart. Maar ook nu bleken er geen verschillen in het gedrag van de batterijen te zitten. Dus maar weer de meetresultaten opgestuurd naar TNO met de vraag waarom het nu nog niet tot de juiste resultaten leidde. Op die vraag moet ik nog steeds antwoord krijgen!

Ervaring met het consumentenprogramma KASSA! van de VARA
Nu houd ik er niet van zo behandeld te worden, dus ik zon op andere middelen. Op TV zag ik een uitzending van KASSA!, misschien kon ik hen voor mijn project interesseren. Na en en ander op papier gezet te hebben en verzonden naar de redactie van KASSA! kreeg ik vrij snel een telefoontje van een van de dames van dit consumentenprogramma met de mededeling dat ze zeer geïnteresseerd waren en of ik bereid was een en ander toe te lichten voor de camera. Natuurlijk was ik dat, want ik was nog steeds kwaad op TNO. Toen ze me vroegen of ze ook de meetopstelling mochten filmen vertelde ik hen dat die inmiddels weer afgebroken was. Op de vraag of ik die weer op kon bouwen heb ik bevestigend geantwoord en de daad bij het woord gevoegd. Enkele dagen later kreeg ik een telefoontje, ze konden niet meer aan het oude type batterijen komen, of ik zo aardig wilde zijn te proberen of ik ze nog bij mij in het dorp kon krijgen. Ogenblikkelijk op mijn fiets gestapt en alle winkels die in aanmerking kwamen afgeweest. Resultaat een aantal van de gewenste batterijen. Dit terstond telefonisch doorgegeven. Enkele dagen later kreeg ik te horen dat ze toch zelf nog de gewraakte batterijen van het nieuwe type hadden kunnen bemachtigen en tevens twee speelgoedautootjes aangeschaft hadden om er een mooie show van te maken. Verder werd mij gevraagd of ik mijn meetresultaten op wilde sturen en werd me meegedeeld dat ze contact op zouden nemen met zowel TNO als Philips. Ik heb de dame ook nog meegedeeld dat ik wat grafiekjes zou maken, dat is veel doorzichtiger dan een lijst met getallen. Tot mijn verbazing hoorde ik lange tijd niets en toen ik maar eens contact opnam met de vraag hoe de zaak er voor stond kreeg ik te horen dat er nogal wat problemen waren, het ene autootje liep niet zo goed en het duurde zo lang voor de batterijen leeg waren. Daardoor niet zo geschikt voor de uitzending want de zendtijd was beperkt. Maar ze zouden de volgende dag een redactiebespreking hebben en ik zou meteen na afloop te horen krijgen wat ze gingen doen. Dit alles speelde zich af begin februari 1998. Waarschijnlijk vergaderen ze daar maanden achter elkaar want ik heb tot op heden (augustus 1998)geen telefoontje gekregen.

Wat nu te doen?
Daar sta je dan, je hebt het vermoeden dat de consument een oor aangenaaid wordt, probeert dat via een consumentenprogramma duidelijk te maken maar het resultaat is bedroevend. Zulk een behandeling vind ik ontoelaatbaar en heb dat de voorzitter van de VARA in een brief laten weten. Na enkele weken kreeg ik antwoord dat uit hun test duidelijk was gebleken dat het nieuwe type veel beter was als het oude en ze op grond daarvan de zaak af hadden laten springen. Wel werd toegegeven dat het niet zo netjes was mij dat niet doorgegeven te hebben. Aangezien ik nog steeds van mening ben dat de batterijen identiek zijn heb ik besloten een nieuwe meting uit te voeren en de resultaten ervan via het Internet te publiceren. Vervelend daarbij was dat ik niet meer aan het oude type batterij kon komen, die waren vrijwel meteen na de introductie van het nieuwe type niet meer te verkrijgen. Toeval? Wel had ik nog een paar batterijen liggen die ik in het begin van het jaar gekocht heb, alleen heb ik die in mijn boekenkast laten liggen hetgeen niet bepaald een goede manier is om batterijen te bewaren. Van het nieuwe type heb ik er een paar gekocht en gezien de omzet van deze dingen zullen die nog in vrij goede staat verkeren.

Het resultaat heb ik in onderstaande grafiek samengevat. Hierin staat alleen het spanningsverloop van de batterij tijdens de 4 urige ontlading omdat anders de grafiek teveel gecomprimeerd moest worden om het geheel op het scherm te krijgen. Na elke 4 uur geeft de grafiek twee waarden aan, de spanning op het moment van het afschakelen van de belasting (50mA) en de beginspanning bij de volgende ontlaadcyclus.

Conclusie
Uit de grafiek blijkt dat het oude type, aangeduidt met ALKALINE inderdaad iets vlugger uitgeput is dan het nieuwe type, aangeduidt met POWER, maar zoals hierboven al vermeld was de alkaline batterij niet geconditioneerd bewaard. De alkaline batterij heeft na 43.6 uur een spanning van 0,75 V bereikt en de powerlife na 46.65 uur. Dit is echter bij lange na niet een factor 2. Maar zullen scherpslijpers beweren, je hebt alleen gekeken hoe lang de batterijen die stroom kunnen leveren, en het ging om de hoeveelheid energie. Dat is juist, maar dit is het product van spanning en stroom, de stroom is in beide gevallen gelijk en aangezien de spanningen dit, afgezien van de laatste tijden, ook vrijwel zijn is het geleverde vermogen ook nagenoeg gelijk. Met geen mogelijkheid kan ik hieruit de geclaimde factor twee afleiden. Misschien dat een lezer van dit artikel dat wel kan, ik sta open voor elke suggestie. Voor diegenen die geïnteresseerd zijn in de meetdata of andere details, stuur een e-mail dan krijgt men deze toegestuurd.

Terug naar HomePage