Dierenmishandeling

Bent u ze ook wel eens tegengekomen, die ettertjes die blijkbaar alleen hun hond onder controle kunnen houden door ze een zgn. stroomband om hun nek te binden en zodra het dier iets doet wat hen niet aanstaat, ze een stroomstoot geven. Het corrigeren van het gedrag van de hond noemen ze dat, en wel met zoveel verve dat men haast geneigd is te denken dat dit een wetenschappelijke achtergrond heeft. Niets is echter minder waar, het is pure mishandeling van de hond. En dan durven ze ook nog te beweren dat ze van hun hond houden! Het enige wat ze bewijzen is dat ze niet met een hond om kunnen gaan, er duidelijk geen overwicht op hebben en geen greintje liefde voor honden bezitten. Walgelijke figuren zijn het, ongeacht de motieven die ze voor hun gedrag aandragen. Ook bij de opleiding voor politiehonden maakt men gebruik van dit verfoeibare apparaat. Anders zouden ze verdachten wel eens te hard kunnen bijten, is dan het slappe excuus.
Ik wijs tevens met een beschuldigende vinger naar de Dierenbescherming die naar mijn mening veel te weinig doet om aan deze laakbare handelswijze een halt toe te roepen. Een hond verdient een dergelijke behandeling niet. Een hond is meestal iemands meest trouwe metgezel, althans zo hoort het te zijn. Een hond zal je, in tegenstelling tot je zogenaamde vrienden, nooit laten vallen, zelfs niet wanneer je tot de bedelstaf mocht geraken. Ook dan blijft een hond je trouw. Alleen daarom al mag je een hond nooit zoiets aandoen. Als je het dan beslist zo nodig vindt een hond af te richten doe het dan op de juiste manier, met enorm veel geduld. En zeker niet met slaag !
Hoe vaak zie je niet van die miezerige figuren die met een kolossaal grote hond lopen en bij het minste wanneer het dier niet doet wat ze willen het dier een aframmeling geven. Waarschijnlijk denken ze daarmee respekt af te dwingen bij hun medeburgers, nu voor mij zijn en blijven het zielige figuren.
Alleen met die honden heb ik zielsveel medelijden, die zijn allesbehalve te benijden met zo'n baas. Tegenwoordig ben ik me bewust van het feit dat je geen eigen rechter mag spelen, maar in mijn jeugd heb ik eens zo'n kerel een pak op zijn donder gegeven met het end hout waarmee hij de hond aframmelde. Waar ik echter niet op gerekend had was dat de hond zijn baas tegenover mij verdedigde, gelukkig beet hij niet door maar ik kreeg wel een flinke knauw alsof hij wilde zeggen, handen af van mijn baas. Zo trouw is nu eenmaal een hond en daar zouden we best eens wat meer waardering voor mogen hebben. Daarom ben ik er ook op tegen dat men ze als zogenaamde politiehonden opleidt voor aanhouding van mensen. Het dier moet, geheel tegen zijn natuur in, mensen aanvallen die hij niet kent en zodoende de kastanjes uit het vuur halen voor zijn baas. Dat de hond daarbij het gevaar loopt geschopt, gestoken of door een kogel geveld te worden speelt blijkbaar geen rol. Voor het opsporen van lichamen onder ingestorte gebouwen, vermiste personen of drugs is een andere zaak.
Honden kunnen een zeer nuttige rol in de samenleving vervullen, b.v. als blindegeleidehond, daarnaast zijn het gezelligheidsdieren waar gelukkig veel mensen plezier aan beleven en die zich ook bewust hiervan zijn. De echte dierenvriend zal dan ook nimmer zijn toevlucht nemen in het gebruik van dergelijke, in mijn ogen, misdadige apparatuur. Vaak betreur ik het dat ik niet de mogelijkheid heb deze etterjes te berechten, dan zouden ze een tijdje mogen brommen om te kunnen overdenken wat ze hun hond aangedaan hebben. Alhoewel ik vrees dat dergelijke figuren zo gevoelsarm zijn dat ze er niet eens achter zouden komen wat ze misdaan hebben.
Ook zijn er helaas mensen die zo nodig ineens een hond moeten hebben, maar zodra ze het dier zat zijn of met vakantie gaan en geen geld willen uitgeven aan een dierenpensioen het dier aan een boom in een bos achterlaten of ver van huis uit de auto schoppen. Dit is wel zo'n beetje de ergste vorm van dierenmishandeling. Het dier blijft hulpeloos achter en sterft niet zelden van dorst en uitputting en mocht hij toevallig door passanten gevonden worden is ook niet altijd zijn ellende voorbij. Vaak belandt het dan in een asiel en kan hooguit het geluk hebben dat iemand zich over hem ontfermt, maar ook vaak laat men ze, zoals ze zo hypocriet noemen, inslapen. Nu, mensen die zich op deze wijze van hun huisdier ontdoen zijn het doodschoppen niet waard. Als je een hond wilt aanschaffen moet je eerst terdege de consequenties daarvan overwegen en als je dan tot de conclusie komt dat je dat er eigenlijk allemaal niet voor over hebt, moet je geen hond nemen. Een hond hoort liefdevol in een gezin opgenomen te worden, gewoon omdat hij of zij dat verdient. Een betere en trouwere vriend kun je je niet wensen.

Dit waren mijn twee trouwe viervoeters :

Fly is op 1 oktober 2010 overleden aan de gevolgen van een hersenbloeding en is op een ellendige manier aan haar einde gekomen omdat de dierenarts geen tijd had om haar in te laten slapen. Ze is 13.5 jaar oud geworden

Britt is exact 1 jaar later overleden, op 1 oktober 2011, ook aan de gevolgen van een hersenbloeding, maar zij is wel op een fatsoenlijke manier ingeslapen. Zij is op een maand na 16 jaar geworden, redelijk oud voor een Border Collie

Een merkwaardig feit wil ik nog wel even vermelden. Nadat Fly overleden was heeft ze nooit meer geblaft en wilde ook niet meer spelen. Terwijl ze voordien wanneer er iemand kwam ze meteen met een balletje aan kwam zetten.

Zodra ze maar wat achter in de tuin hoorde, moest ze ook naar buiten, dacht denk ik dat ze haar maatje hoorde.

Ook was ze behoorlijk van slag en dat staafde mijn overtuiging dat honden niet alleen uit instinct handelen, maar ook wel degelijk een gevoel hebben.

Ik heb er een paar ongelofelijk fijne maatjes aan gehad en zal ze blijven missen. Border Collies zijn fantastische honden!

 

De derde trouwe viervoeter, Zoef , is op 12 januari 2004 overleden.
Hij werd ruim 16 jaar oud.

Ook haar zal ik blijven missen.