Mensen

Beschouwen we deze kleine bol, die, al lijkt hij enorm, gemeten in maatstaven van het heelal werkelijk niets voorstelt, zich met een voor ons onvoorstelbare snelheid in de ons omringende oneindige ruimte voortbeweegt. Op zijn oppervlak krioelen 6 miljard praatsmakende, nietszeggende aardwormen dooreen, ze weten niet waar zij vandaan komen, en evenmin waar zij uiteindelijk naar toe zullen gaan.

Ze zijn in termen van het heelal zó klein dat ze vanaf enkele honderden meters hoogte bekeken nog slechts een friemelende hoop mieren lijken, om vanaf nog grotere hoogte helemaal niet meer waarneembaar te zijn.

Ze noemen zichzelf mensen, wezens die geboren worden, om in termen van de kosmos weer spoedig te sterven. Deze zielige wezens hebben blijkbaar maar een doel voor ogen, niet om een gelukkig leven te leiden, maar om te lijden en proberen dit te veroorzaken bij hun soortgenoten en liefst met veel leedvermaak.

Ze blijven hardnekkig in hun bekrompenheid volharden, en weten niet het niveau te bereiken van de hogere geneugten van het leven, maar wentelen zich in een absoluut geestdodende luxe zonder zich ook maar enigszins te bekommeren om de ellende waarin minder fortuinlijke soortgenoten zich bevinden.

Op deze aardkloot bevinden zich vele mensen die pasgeboren leven in hun armen zien sterven, gewoon omdat niemand zich ook maar iets van hun lot aantrekt.

Ze kwellen zich voortdurend met utopische hersenschimmen, zoals economische welvaart en torenhoge salarissen. Wat een verwerpelijke maatschappij!

Maar al te vaak splitsen ze zich in kleine horden onder leiding van enkelen die aan grootheidswaanzin lijden en menen dat alleen zij de wereld kunnen redden. Onveranderlijk met het gevolg dat deze horden, met volslagen krankzinnigheid geslagen en ontbloot van elk rationeel denken, op elkaar losstormen en niets en niemand ontziend alles doodt of vernielt wat op hun weg komt.

Het afzichtelijke gedrocht, oorlog genaamd, zal onverbiddelijk zijn slachtoffers wegmaaien en onvoorstelbaar leed veroorzaken.
Bij duizenden zien we slachtoffers neervallen op de met bloed doorweekte akkers, en alleen al in een eeuw telt men tientallen miljoenen doden, gevallen in een of andere zinloze strijd, om maar niet te spreken van alle verminkte mensen.
Met als enig doel, de verdeling van onze kleine aarde in een aantal mierenhopen te handhaven en de macht van de ene gek over de ander te demonstreren.

Een strijd die zich immer afspeelt op een gebied dat slechts een uiterst dun vliesje vormt op onze aardbol, en daarnaast zo labiel dat het in zéér korte tijd volledig weggevaagd kan worden of veranderd in een onherbergzame ijsvlakte waarin zelfs de meest geniale mens zich niet kan handhaven.
Diegeen die de minste verliezen geleden heeft, noemt zich overwinnaar, een uiterst zotte uitspraak want de strijd heeft niets anders opgeleverd dan verliezers aan beide zijden, en beiden kunnen na afloop hun wonden gaan likken. Een strijd tussen mensen die elkaar waarschijnlijk nog nooit eerder ontmoet hadden en in andere omstandigheden misschien onafscheidelijke kameraden hadden kunnen zijn. Alleen omdat ze gehoor gaven aan de oproep van hun op macht en roem beluste leiders om de wapens op te nemen, zonder zich eigenlijk af te vragen waarom.

Niet voordat de mens beseft, dat hij of zij totaal geen rol van betekenis speelt in deze kosmos, zal het hem of haar duidelijk worden dat andere normen en waarden bepalend zijn voor een gelukkig leven.
Alleen dwazen geloven er stellig in dat het materiële mensen gelukkig maakt. Ook zou een wat gepaste bescheidenheid hen niet misstaan, velen beschouwen zich als zijnde geniaal, doch het simpele vallen van een steen kunnen ze alleen verklaren door het ophangen van wazige theorieën.

Wil men een langdurige vrede op aarde en geluk voor iedereen dan zullen ze moeten leren elkaar te vertrouwen en leugens uit te bannen, daarnaast hun verstand verder te ontwikkelen en vooral bereid zijn samen te werken met allen die hen omringen, zonder vooroordelen.
Maar zolang hebzucht en afgunst de boventoon blijven voeren kan dit nog wel eens heel lang duren, misschien ook wel een utopie.